Advocaat van de Duivel: hoe verdedig je de meest gehate verdachten?
Een advocaat hoeft niet te bewijzen dat zijn cliënt een goed mens is. Hij moet erop toezien dat ook de meest verguisde verdachte een eerlijk proces krijgt. Maar hoe werkt dat wanneer je tegenover iemand zit die wordt beschuldigd van moord, terrorisme of andere gruwelijke misdrijven?
In de HLN-podcast en vodcast Advocaat van de Duivel spreekt misdaadjournalist Tim Lescrauwaet met strafpleiters die enkele van de beruchtste criminelen uit België en Nederland hebben verdedigd. De serie draait niet om de vraag of hun cliënten sympathie verdienen, maar om de mensen die naast hen in de rechtszaal plaatsnamen.
luister deze podcast
Waar gaat Advocaat van de Duivel over?
Iedere aflevering staat één advocaat en één beruchte strafzaak centraal. Lescrauwaet vraagt de strafpleiters waarom zij een vrijwel onverdedigbare cliënt aannamen, hoe zij met hem communiceerden en wat zo’n proces met hun eigen leven deed.
Ook interessant!
In het eerste seizoen komen de advocaten van onder anderen Marc Dutroux, Kim De Gelder, Hans Van Themsche, Renaud Hardy en Steve Bakelmans aan het woord. Het tweede seizoen richt zich op de verdedigers van Salah Abdeslam, Ronald Janssens, Ivo Poppe, Alexander Dean en Mohammed Bouyeri.
De zaken zijn bekend, maar de invalshoek is ongebruikelijk. De luisteraar hoort niet alleen over bewijsstukken, processen en vonnissen. Het gesprek gaat vooral over beroepsethiek, loyaliteit en de persoonlijke grenzen van een advocaat.
Kun je afstand bewaren wanneer je jarenlang intensief contact hebt met iemand die van zeer ernstig geweld wordt beschuldigd? Hoe reageert je omgeving wanneer je een gehate verdachte vertegenwoordigt? En wat doe je wanneer je cliënt een verhaal vertelt dat je liever nooit had gehoord?
Recht op verdediging
De titel Advocaat van de Duivel verwijst naar een vraag die strafpleiters vaak krijgen: hoe kun je zo iemand verdedigen?
De podcast maakt duidelijk dat een advocaat niet noodzakelijk achter de daden of denkbeelden van zijn cliënt staat. Binnen een rechtsstaat heeft iedere verdachte recht op juridische bijstand. Een advocaat controleert of het onderzoek volgens de regels is uitgevoerd, ziet toe op de rechten van de verdachte en voert verweer tegen aanklachten of strafeisen.
Dat uitgangspunt klinkt eenvoudig, maar wordt ingewikkeld wanneer een zaak veel publieke woede oproept. Sommige advocaten uit de serie kregen te maken met bedreigingen, persoonlijke aanvallen en de beschuldiging dat zij de misdrijven van hun cliënt zouden goedpraten.
Juist daar wordt de podcast het interessantst. De gesprekken laten zien dat verdedigen iets anders is dan vergoelijken.
Geen klassieke reconstructie
Advocaat van de Duivel is geen traditionele truecrimepodcast waarin een misdrijf stap voor stap wordt gereconstrueerd. De belangrijkste feiten van de zaken worden kort uitgelegd, maar de aandacht blijft bij de advocaat.
Daardoor leren luisteraars de strafzaken vanuit een ander perspectief kennen. Hoe bereid je een assisenproces voor? Wat gebeurt er tijdens gesprekken in de gevangenis? En blijft een advocaat na het vonnis contact houden met zijn cliënt?
De afleveringen bevatten soms indringende details, maar de serie gebruikt die vooral om inzicht te geven in de relatie tussen advocaat en verdachte. Wie de behandelde zaken nog niet kent, hoeft niet bang te zijn dat iedere wending vooraf uitgebreid wordt prijsgegeven. Wel zijn de namen van de daders en de grote lijnen van de strafzaken vanzelfsprekend bekend.
Is Advocaat van de Duivel het luisteren waard?
Advocaat van de Duivel biedt een originele blik op bekende strafzaken. De podcast probeert geen medelijden op te wekken met daders en verandert advocaten evenmin in helden. De serie stelt vooral een ongemakkelijke maar essentiële vraag: wat betekent het recht op verdediging wanneer bijna niemand een verdachte nog wil verdedigen?
Voor liefhebbers van Belgische true crime, rechtszaken en misdaadjournalistiek is dit een sterke serie. De gesprekken zijn beheerst, persoonlijk en soms confronterend. Ze laten zien dat de zwaarste strafzaken niet alleen een diepe indruk achterlaten op slachtoffers en nabestaanden, maar ook op de mensen die beroepsmatig aan de andere kant van de rechtszaal staan.
